Het oorspronkelijke initiatief voor het opzetten van een hobbywerkplaats in Nijmegen voor oudere mensen zonder werk is eind 1979 uitgegaan van de belangenvereniging WAO/AAW Nijmegen (de BWN).
Destijds en misschien nog wel, ontleenden mannen voor een belangrijk deel hun identiteit aan hun werk. Ook was het arbeidsethos hen met de paplepel ingegeven. Het “iets te doen hebben” was bijna een noodzakelijkheid.

8 december 1980
Op 8 december 1980 werd de StadsHobbyWerkplaats een feit door het passeren van de Stichtingsakte. Er kon natuurlijk niet direct aan de slag gegaan worden want er moesten nog een hobbyruimte, gereedschap en machines komen. Het toenmalige bestuur, Piet Wielsma, Pierre Clevers en Theo Heuzen, en de eerste leden hadden daar nog een heel karwei aan. Toen eenmaal de werkruimte gevonden was onder het PTT gebouw konden de hobbyisten zich gaan uitleven, aanvankelijk met de inrichting en daarna met de eigen activiteiten. Zo gaf de SHW ruimte aan de deelnemers om binnen de eigen creativiteit hun vaardigheden te onderhouden, hun vakmanschap over te dragen en het gevoel te krijgen er nog bij te horen.
Het is duidelijk dat het aanvankelijk een mannenbolwerk was, maar in de loop van de jaren kwamen er steeds meer vrouwelijke deelnemers met een eigen inbreng, iets wat hen door de mannen in het begin niet altijd in dank werd afgenomen!
Thuishaven
Begonnen onder het postkantoor, een aantal kleine verbouwingen en met een deelnemersaantal van enkele honderden, is vijftien jaar lang deze locatie een prima thuishaven geweest voor de deelnemers. De technieken breidden zich uit en ook werden we in de loop van de jaren vrouwvriendelijker.
Verhuizen
In 1996, op het moment dat we dachten met de beschikbare ruimte voorlopig vooruit te kunnen, stond de gemeente op de stoep met het gegeven dat we binnen een paar maanden moesten verhuizen. Men had voor ons een tijdelijke locatie op het oog op het Limosterrein. Er was enigszins paniek, maar met vereende kracht presteerden we het dat binnen enkele maanden verhuisd kon worden naar het Limosterrein. Gepland was twee jaar Limos maar het werden bijna zes jaar. Op de locatie Limos hebben we een enorme ontwikkeling meegemaakt. Van drie personeelsleden naar twaalf personeelsleden. Van enkele honderden deelnemers naar duizend deelnemers.
Ons “geluk” was dat we in 2001 echt weg moesten van de Limos. De projectontwikkelaar stond te trappelen om daar aan de gang te gaan. De gemeente had geen keuze en er werd akkoord gegaan met de ‘dure' locatie aan de St. Hubertusstraat 51, de voormalige Gamma bouwmarkt.
Karwei
Het gebouw was door brand geteisterd en er moest nog een hoop aan gebeuren, maar dat gaf ook mogelijkheden. Achttienhonderd vierkante meter oppervlakte was geheel naar eigen inzicht in te delen. Het inrichten van de afdelingen werd voortvarend ter hand genomen door het eigen personeel, vrijwilligers en deelnemers van de hobbywerkplaats.
Met behulp van velen lukte het zo dit grote karwei te klaren.
Trots
De verhuizing in 2002 naar de huidige locatie gaf nogmaals een toestroom van deelnemers en uitbreiding van personeel. Op dit moment stabiliseert het deelnemers aantal zich. Ook maken de deelnemers op een heel andere manier gebruik van de werkplaats dan voor enkele jaren geleden. Trots kunnen we zijn op wat nu bereikt is. Eén keer wil ik variëren op onze slagzin: “Daar maak je het” met “We hebben het gemaakt!” |